ස්වභාවිකතවයේ හිනි පෙත්තටම ආ අපි , ස්වාභාවික නොවූත් යථාර්තවාදී නොවුත් බොහෝ දේ සොයන සුනිල දිය දහර යට වැඩෙන සුනිල ලදු පත

12/2/14

ඈ උප්පලවන්නා නම් විය


උපුල් නෙතග දරනා මියුලැසියේ 
ඔබ වඩිනා මග මල් සුවඳක් වී 
සුළඟට මුසු වෙන්නම් - මා 
සුළඟට මුසු වෙන්නම් 

සිල් සුවඳක් ඇති - සෙනෙහෙ දසුන් ඇති 
ප්‍රේම හැඟුම් නැති - නෙතග බැලුම් නැති 
ඔබ යන මග වැතිරී  හිදින්නම්
ඔය නෙතු යුග දකිමින් 

සිනිදු සේල පට - මිණි රන්දම් නැති 
දැහැනුදු බිඳලන සන්සුන් රුව ඇති 
නුඹ ළඟ පරවෙන්නම් මලක් වී
නුඹ ළඟ පරවෙන්නම් 
  
- උෂාන් පෙරේරා -

9/28/14

මගේ සඳ ඔබ උනානම්

මගේ සඳ ඔබ උනානම් වළා මඩළෙන් ඔබ වසා ඉන්නම්
අමෝදය සේ ඔබ හමයි නම් සුළං පොද වී ඔබ සොයා එන්නම්


නුරා මඩලෙන් වැසි දෙනුවන් සරා බැල්මෙන් මුව තෙමී
සඳ එළිය සේ  මෝදුවේ නම්
රෑ අහස සේ පසු පසට වී ඔබ ළගින් ඉන්නම්

නගා මුවදොර නදී ගැයුමන් වයා පන්සිළු රඟ දිදී
වසුදරා සේ ඔබ රඟයි නම්
මේඝයක් සේ  නුඹ ළඟට විත් ඔබ තෙමාලන්නම්

මගේ සඳ ඔබ උනානම්... //

පද රචනය - උෂාන් පෙරේරා

9/27/14

ඔබ ඇවිත් යන්න ඒවි ...!

නැත කිසිදු වචනයක් 
සිත පමණි ඇත්තේ හිරි වැටුණු 
ගල් ගැසුණු හිරි වැටුණු සිතිවිලි 
ලියම් මා කෙසේ 

නිදි සිතත් ඇහැරගෙන 
හැර නොයා සිටින්නේ ඇයිද මන්දා 
මට හුරුයි මේ බොළඳ තනිකම 
හැමදාම තුරුළු කරගෙන සිටි 

අදත් මග බලයි මා 
කාටවත් නොතේරෙයි 
ඒ පෙනෙන සළකුණු 

ඔබ ඇවිත් යන්න ඒවි ...!




8/30/14

සිත පුරා ඇදි පෙම් හැගුම්

සිත පුරා ඇදි පෙම් හැගුම්
ඔය නුරා කැල්මන් යදියි
මා තරම් අවිහින්සක රැයත්
මට වඩා සැනසුම් විදියි

කොපුල් තල මත රැදි සුසුම්
සීත සුළඟට මුසු වෙමින්
උණුහුමක් රැඳී කොපුල් සෙවනක්
හමුවනා තුරු පෙරමන් යදියි

නුවනගෙහි රැඳී නෙත් කැලුම්
නෙත් පියන් තුළ සැගවෙමින්
සිත මැවූ ඒ එකදු  දසුනින්
කිදුරු පෙම් රූරඟ දකියි


- උෂාන් පෙරේරා -

8/25/14

මියුරු ගී ගැයෙනා මේ රාත්‍රිය

මියුරු ගී ගැයෙනා මේ රාත්‍රිය 
ඔබේම වී සිත පාරනවා 
නිදා වැටුණු මගෙ පෑරුණු  නෙත් යුග
එළිය වැටෙන විට දළුලනවා 

ඔබ මා සුව විදි සරසවි අසුනේ    
වත් සුනු සුවදට  රැවටෙනවා
අපෙ ළගින් සිටි පූසි පැටව් ටික 
හැමදාමත් එතනට එනවා 

ඇහැල ගහ යට ඇහැළ මල් පෙති 
සුළගට තවමත් විසිරෙනවා 
අපේ ළගින් හුන් අපේම යාලුවො
අද ඒ මල් පෙති අහුලනවා 

පෙම් බැම්මෙ ලියු අපේම  පෙම් කවි 
අපිටත් නොකියම නොපෙනී යනවා 
ඔබේ මගේ ඒ නොපෙනෙන කවි මත 
තව අලුතෙන් කවි ලියවෙනවා 


- උෂාන් පෙරෙරා -